Geef nu je mening over de website, activiteiten, ... in ons gastenboek.
Naam: Michaël Costermans
Woonplaats: Rumst
Geboortedatum: 26 maart 1979 (28 jaar)
Burgerlijke stand / kinderen: vriendin, Evy
Opleiding: Burgerlijk ingenieur
Huidige Werkgever / functie: Process engineer bij Solvay
Club: KFC Duffel
Aansluitingsjaar: 1995
Huidige categorie: SR 4e nationale
Michaël, je bent op 5-jarige leeftijd bij KFC Duffel gestart met voetballen als doelman. Hoe en wanneer is het dan voor jou nadien begonnen in de arbitrage?
Het is allemaal begonnen via mijn grootvader die me toen ik 10 jaar oud was regelmatig meenam om naar het voetbal te gaan kijken. Mijn grootvader Corneel De Roovere is immers zelf scheidsrechter geweest maar ook ex-opleider en ex-voorzitter van de KMSV. Hij is het die mij op 15-jarige leeftijd heeft ingeschreven om scheidsrechter te worden. Op dat moment was de instapleeftijd nog 16 jaar waardoor ik het eerste jaar genoodzaakt was om preminiemen- en duiveltjeswedstrijden op KFC Duffel te fluiten. Dat was een goede leerschool om nadien aan het echte werk te beginnen.
Van mijn grootvader heb ik het meeste geleerd maar mijn begeleider als C1, Renaat Verreycken, heeft me in moeilijke momenten goed bijgestuurd. Als 16-jarige beleefde ik meteen mijn moeilijkste wedstrijd tot op heden, dat was bij de junioren van Schelle tegen de bezoekers uit Reet.
Het is mijn droom om de top te bereiken en daar mocht ik al eens lichtjes van proeven in een oefenduel tussen KFC Katelijne en het nationale elftal van het toenmalige Joegoslavië. Dat was in de periode dat België en Nederland samen het EK organiseerden en ex-Joegoslavië op de terreinen van KFC Katelijne trainde. Katelijne kwam toen na vijf minuten op voorsprong maar bij het laatste fluitsignaal was het verschil duidelijk, 1-11.
Maar als er één wedstrijd is waarvan ik hoop deze ooit te mogen leiden dan is het ongetwijfeld de derby van ’t stad, Antwerp - GBA. Heel wat goede vrienden zijn supporter van één van deze ploegen en het is altijd een geladen duel met een geweldige sfeer.
Je bent geregeld ook peter voor beginnende scheidsrechters van de KMSV maar hoe verliep je eigen peterschap bij je allereerste wedstrijd?
Mijn allereerste wedstrijd was een vriendschappelijk duel tussen Ternesse en Beerschot. Toen had ik nog geen peter maar mijn bompa was er wel om me bij te staan. Mijn eerste peterschap kreeg ik nadien bij de miniemen op Pasbrug tegen Ramsdonk van Rudolf Peeters. Ik heb nog steeds het bierviltje dat ik van hem kreeg met de vermelding “zeer goede prestatie”.
Welk advies kan je zelf geven aan de beginnelingen?
Ik zou vooral willen benadrukken om niet te snel de moed te verliezen bij een mindere wedstrijd. Elke goede scheidsrechter loopt vroeg of laat wel eens tegen de lamp. Daar moet je jezelf overheen zetten en met volle moed ertegenaan blijven gaan. De slechtste en moeilijkste wedstrijden zijn vaak de beste leerscholen.
Je fluit nu al enkele jaren bijna wekelijks een wedstrijd in nationale. Zijn er grote verschillen in begeleiding tussen Antwerpen en nationale?
Ik ben heel tevreden en dankbaar voor de begeleiding die ik in Antwerpen heb gekregen want het is dankzij Antwerpen dat ik de stap naar nationale heb kunnen zetten. In nationale verloopt de begeleiding iets losser, er is meer plaats voor dialoog.
Mijn eerste wedstrijd in nationale zal ik niet snel vergeten. Dat was verbroedering Maasmechelen tegen Berkenbos. Een normale wedstrijd waar eigenlijk niet zo veel aan te beleven was maar de begeleider liep met mij na de wedstrijd terug het terrein op om “zijn systeem van looplijnen” te demonstreren. Ik zie de gezichten van de supporters in de kantine nog steeds raar opkijken. Dat moet inderdaad nogal een zicht geweest zijn.
Michael, als rasechte vrouwenkenner kan je ons ongetwijfeld vertellen langs welk terrein we de mooiste vrouwelijke supporters kunnen vinden?
Er zijn zoveel mooie vrouwen maar in Leopoldsburg kan je er niet naast kijken, het zal de goeie Limburgse grond zijn zeker?
Zullen we het CSC vragen om je voortaan wat meer in het vrouwenvoetbal aan te duiden?
Dat valt te bekijken welke wedstrijd dat is natuurlijk. Ik vind het vrouwenvoetbal helemaal niet minderwaardig maar in de wedstrijden die ik al bij de dames heb gefloten gaat het er toch anders aan toe dan bij de mannen. De manier van voetballen is totaal verschillend. Bijvoorbeeld bij het geven van een verbale waarschuwing of gele kaart mag je erop rekenen dat de vriendinnen mee naar je toe komen.
Het leukste aan dit soort wedstrijden vind ik het nazicht van de uitrusting. Zo heb ik ooit bij een dameswedstrijd slechts bij één ploeg de “benenkeuring” gedaan. Het andere team bestond geheel uit oude manwijven.
Heb je nog andere hobby’s buiten de arbitrage en vrouwen?
Ik hou ervan om te gaan skiën en een lekker pintje te gaan drinken met vrienden.
Favoriet gerecht: konijn zoals mijn bomma dat klaarmaakt
Favoriete drank: Jupiler
Favoriete muziekgenre: Q-Music
Favoriete vakantiebestemming: Oostenrijk tijdens de winterperiode om te skiën
Grootste wens: Dat mensen mij in de arbitrage zullen herinneren zoals mijn bompa dat geleerd heeft.
Hekel aan: een café zonder bier
Beste voetballer aller tijden: Eusebio
Beste voetballer op dit moment: Messi
Beste scheidsrechter allertijden: Corneel De Roovere (mijn bompa)
Beste scheidsrechter op dit moment: Frank De Bleeckere
(interview: David Symons, 2 november 2007)