Het programma begon om 10u aan café De Dijle. Daar was het verzamelen geblazen voor de start van de Poot-route, een fotozoektocht - georganiseerd door Luc en zusje An - langs belangrijke plekjes voor Luc. In 2 groepen trokken we de Mechelse binnenstad in. Terwijl groep 1 de politie lastigviel en Marc zich in de boeien liet slaan, spurtte groep 2 de stad door om zo snel mogelijk op het eindpunt te geraken. Onderweg kruisten beide wegen even in de Ivarem-rouwkapel waar iedereen een laatste groet kon brengen aan Luc. Predikant Johan leidde alles in goede banen en gaf iedereen een drankje. Een aangeslagen Kevin maakte er zelfs een volledige jeneverdouche van.
De tocht eindigde 's middags in brouwerij het Anker, waar we genoten van een kleine koffietafel. Met onze buikjes volgegeten waggelden we vervolgens richting binnenstad waar we tijdens een rustig boottochtje op De Dijle tijd kregen om het eten te laten zakken. Tijdens deze tocht kwamen er enkele stukjes poëzie naar boven over Luc. Elk van de aanwezigen had immers de opdracht gekregen om in vijf regels te beschrijven wie Luc voor hem of haar was. De rest van de tijd hielden we het rustiger waardoor de Nederlandse toeristen vooraan in het bootje, en wij ook wel een beetje, toch nog iets over Mechelen te weten kwamen.
Na de boottocht was het moment aangebroken om één van de belangrijkste Mechelse monumenten te bestijgen, de Sint-Romboutstoren. Onder leiding van een gids klommen de moedigen onder ons meer dan 500 trappen naar boven om daar te genieten van het mooie uitzicht. Ook pastoor Robin was aanwezig om boven op de top de asverstrooiing van Luc uit te voeren. Met zicht op het Atomium werd zo het afscheid van Luc voltooid. Thomas probeerde nog een passende liedje te spelen op de beiaardklokken, maar deze werkten niet echt mee.
Terug beneden was er op aandringen van Jean een kleine (drank)pauze voorzien waarna iedereen zich naar Pasbrug begaf. Hier vervoegden ons nog enkele leden en werd de dag afgesloten met een lekkere barbeque verzorgd door traiteur Patrick. Luc werd met een passend geschenk bedankt voor zijn vele jaren in het bestuur. Na de EK-finale en terugdenkend aan een geslaagde dag vertrok iedereen gelukkig en bij leven en welzijn naar huis.